Reklama

piątek, 11 maja 2012

Nadzieja

Nadzieja jest jak kwiat piwonii rozkwitły na grządce. Wyciąga główkę pąsowego pąku ku słońcu. Powoli, nieśmiało rozwija swe płatki. Powoli, drżąc rozkwita swą krasą i pięknem. Zaczyna roztaczać w około swój upajający, zmysłowy i magiczny zapach. Z jej piękna i upojnego aromatu spływa boski spokój, radość i podniecenie na serce. Serce zaczyna drżeć niespokojnie. Zaczyna przyspieszać swe bicie, wzmacniać je. Staje się szalone, podekscytowane, radosne.
Z piersi chce wyrwać się ku marzeniu…

Nadzieja jest ulotna niczym motyl. To rozkłada swe piękne i tęczowe skrzydła by pochwalić się słońcu i światu swą krasą i urokiem. To składa swe delikatne skrzydełka stając się ledwie dostrzegalną kreseczką na liściu. To ulatuje, to przysiada, to podrywa się do lotu, to czmycha płochliwie…. Nadzieja jest swobodna i delikatna

Nadzieja to uczucie, budujące, wielkie, silne. Nadzieja góry potrafi przenosić, gdy karmiona, podsycana, gdy pielęgnowana.

Nadzieja jest chwiejna i ulotna. Nadzieję łatwo jest zdusić i stracić. Nadzieja jest niczym płomyk świecy na wietrze. Chwiejna jest i niestała….

Nadzieja….

Gdy zabijasz ją w sobie to coś umiera…

Nadziei nie wolno odbierać sobie… Gdy zabierasz nadzieję sobie to równocześnie tracą ją inni…

Nigdy nie trać nadziei, aby nie zabijać jej w innych.

Nadzieja jest jak kwiat piwonii zakwitły na grządce. Ty jesteś ogrodnikiem, który dbać o jej kwiat jest winny. Nadzieja jest jak motyl co na ów kwiat przysiada… Zadbaj o nie a Twe zmysły pobudzi ich piękno i zapach

Nigdy, przenigdy nie trać nadziei… to jakbyś zabił drugiego człowieka…

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz